darishanam tandē aruḷinān

Ārabhi
 
Ādi
P
darishanam tandē aruḷinān
tāmē nikhilamena tāmōdiyapaḍi tāmōna aruḷai dāmōdarahari
tāmārena varum nārada māmuni tāmuyyavenṛu tāmmeiya ninṛu
 
 
AP
parijanamuḷḷa padinārāyiram ennum
pattinihaḷ māmanaiyē
paramāna vaikuṇṭha mākkittanittaniyāy
pahirndu irundu mādhavan tanaiyē
 
 
 
C 1
toṇḍarkula aravinda malaraḍiyai tozhudu
koṇḍu tuyil ezhundaruḷa pāḍa
tumburu matanga shuka shownaka munivarum
shruti izhaittaruḷ bhoopāḷam pāḍa

paṇḍanaiya vēdam pāḍum maṛaiyavarhaḷ pangu
pōṭṭamaḷi aruhinil kooḍa – adai
pārtta nāradarum shruti shertta tandiyilē
pāṭṭondru pāḍa sēvittu ōḍa
 
 
 
 
 
 
 
 
2
aḍutta manaiyil aḍivaittiḍa vehu
azhahiya dantam tulakkubhavanāha
maḍutta paṇṇishaiyōḍaruhu uḷḷa
mangaḷa yamunai neer āḍuvānāha
viḍutta orumanaiyil agnihōtramum
vēṛoru manaiyil pārāyaṇa shāstramum
koḍutta dānamum dharmamum kaṇḍāl
kubēran ayyanukku mun emmāttiram
 
 
 
 
 
 
 
3
ōḍivandu nāradaswāmi varavēṇum
nāmingē kāṇum! uvandu
aḍiyēn tarum upachārattai – uḷam
kuḷirndu koṇḍu ēṭṛiḍavēṇḍum
aḍi jāmbhavatee ! vandupāru ingē
yārivar teriyumō nāradar tānaḍi
arumaiyāha pāḍuvār avar pāttukku
aḍimaiyānēnaḍi āmānaḍi ena
 
 
 
 
 
 
 
4
maṛai oliparaviḍa avaiyinil van-
daruḷi ninṛu kuṛai ēdenakkēṭṭa
mādhavan tirumalar vadanamadai nōkki
maṛumozhi uddhavan punnahai pookka
kuṛaivilāda kuṛai adudān kuṛai ena
kumuda malarndadu pōlaruḷ nōkka
koṇḍāḍi nāradar munnōrai nōkka
kumbiṭṭu innoru manaivazhi pārkka
 
 
 
 
 
 
 
5
gandharuvar, kinnarar, vidyādharar
kavihaḷum mannarhaḷ pulavarhaḷ shoozha
kaṭṭiyam kooṛum bāṇarhaḷ nāradarai
kaṇḍōmenakkooṛa sabhai ellām ezha
shonda nāradarai kaṇḍu uṛavāḍi
konjam avaippaṇṇai ishaiyum enattāzha
toṭṭa moorchanaiyil sabhash! sabhash ena
shokkina sabhaiyōruḍan tānum shoozha
 
 
 
 
 
 
 
6
parimāṛina kaiyōḍu veḷivandu
paṇṇooru munivōr tozhuda kai pattu
bhākkiyam aduvum kaimēl adu umai
pārttu nāḷācchu ena urai muḍittu
kāṛigaiyuḍan vegu urimai koṇḍu muni
karamaṇaittu kara kara venṛittu
kādalōḍu amaravaittu annam
kanivoḍu parimāṛina karivaradan
 
 
 
 
 
 
 
7
chandanam koḍuttadoru veeḍu
tāmboolam aḷittadoru veeḍu
vandanam aḷittadoru veeḍu
atithiyāi azhaittadoru veeḍu
sundaramāhavum pāṭṭukkēṭṭu uḷam
shokkinadānadu oru veeḍu
duriya veeḍu adu periya veeḍu
dwārakai muzhuvadum hariveeḍu enṛu
 
 
 
 
 
 
 
8
neerāḍinadoru veeḍu – shiṛuvaroḍu
pōrāḍinadoru veeḍu – piḷḷai
pōrāḍinadoru veeḍu – manai
yāḷuḍanē pēshuvadoru veeḍu
ērāḷamāhina pulavarukellām
irukaiyum pōrādu koḍuttadoruveeḍu
ingumoru kaṇṇan angumorukaṇṇan
ingumangum oru kaṇṇan enṛa oru veeḍu
 
 
 
 
 
 
 

 


Meaning
 
 
He blessed Narada who was seeking to know Hari, gave him salvation with his appearance, revealing that he is all of universe as proclaimed by him.

The sixteen thousand wives considered their house as Vaikuntham as each one of them felt that He lived with them individually.

The devotees worship at his lotus-like feet, waking him up from his sleep while sages Tumburu, Matanga, Shuka and Shaunaka sing Raga Boopalam in harmony.

As priests chanting vedas surround Him, Narada worships even as he sings and strums the tanpura.

He steps into the next house to brush his teeth and takes bath with water from the sacred Yamuna river accompanied by soulful music. In another house, agnihotram goes on while in the next house, sacred texts are being recited. The amount of riches He gave away as gifts would put to shame even Kubera.

Krishna welcomes Narada introducing him to his wife Jambhavati as he explains to her that Narada sings well and that he himself is a slave to his music.

He appears in the public hall seeking to know of citizens' complaints. In response, Uddhava smiles and says that the only complaint is that there is no complaint. Naradar smiles benevolently as he is totally satisfied with what he sees and then moves on to the next house.

Gandharvas, Kinnaras, Vidhyadharas, bards, Kings and poets surround Narada as his presence was announced and the entire assembly stands up. They request Narada to sing and as he strums his tanpura, the crowd and Krshna applaud.

Coming out without washing hands, embraces him warmly, invites him inside and treats him with all respect and serves him food.

Narada was offered sandal paste in the next house, another welcomed him as a guest, another worshipped him ardently. One was enchanted with his music. All the houses in Dwaraka rejoiced as though they are all Hari's (Krshna's) house.

In one house he took his bath and in another, played with the children. In one, he conversed with the wife and another gifted him with immense wealth. All the houses seemed to have Krshna – here, there and everywhere.

 


ஆரபி
 
ஆதி
தரினம் தந்தே அருளினான்
தாமே நிகிலமென தாம் ஓதியபடி தா மோன அருளை தாமோதர ஹரி
தாம் ஆரென வரும் நாரத மாமுனி தாம் உய்யவென்று தாம் மெய்ய நின்று
 
அப
பரிஜனமுள்ள பதினாறாயிரம் என்னும்
பத்தினிகள் மாமனையே
பரமான வைகுண்டம் ஆக்கி தனித்தனியே
பகிர்ந்திருந்து மாதவன் தனையே
 
ச1
தொண்டர் குல அரவிந்த மலரடியை தொழுது
கொண்டு துயில் எழுந்தருள பாட
தும்புரு மதங்க சுசௌனக முனிவரும்
ச்ருதி இழைத்தருள் பூபாளம் பாட
பண்டனைய வேதம் பாடும் மறையவர்கள் பங்கு
போட்டமளி அருகினில் கூட அதை
பார்த்த நாரதரும் ச்ருதி சேர்த்த தந்தியிலே
பாட்டொன்று பாட ஸேவித்து ஓட
 
 

ச2
அடுத்த மனையில் அடி வைத்திட வெகு
அழகிய தந்தம் துலக்குபவனாக
மடுத்த பண்ணிசையோட உருகுள்ள
மங்கள யமுனை நீராடுவானாக
விடுத்த ஒரு மனையில் அக்னி ஹோத்ரமும்
வேறொறு மனையில் பாராயண சாஸ்திரமும்
கொடுத்த தானமும் தர்மமும் கண்டால்
குபேரன் அய்யனுக்குமுன் எம்மாத்திரம்
 
 
ச3
ஓடி வந்து நாரதஸ்வாமி வரவேணும்
நாம் இங்கே காணும் உவந்து
அடியேன் தரும் உபசாரத்தை உளம்
குளிர்ந்து கொண்டு ஏற்றிடவேண்டும்
அடி ஜாம்பவதீ வந்து பாரு இங்கே
யாரிவர் தெரியுமோ நாரதர் தானடி
அருமையாக பாடுவார் அவர் பாட்டுக்கு
அடிமையானேனடி ஆமானடி என
 
 
ச4
மறை ஒளி பரவிட அவையினில் வந்தருளி நின்று
குறை ஏதெனக்கேட்ட மாதவன் திருமலர்
வதனமதை நோக்கிமறுமொழி உத்தவன்
புன்னகை பூக்ககுறைவிலாத குறை
அதுதான் குறை எனகுமுதம் மலர்ந்தது
போலருள் நோக்கக்கொண்டாடி
நாரதர் முன்னோரை நோக்க கும்பிட்டு
இன்னொரு மனைவழி பார்க்க
 
 
ச5
காந்தர்வர் கிண்ணரர் வித்யாதரர்
கவிகளும் மன்னர்கள் புலவர்கள் சூழ
கட்டியம் கூரும் பாணர்கள் நாரதரை
கண்டோம் என கூற ஸபையெல்லாம் ஏழ
சொந்த நாரதரை கண்டு உறவாடி
கொஞ்சம் அவைப்பண்ணை இசையும் எனத்தாழ
தொட்ட மூர்ச்சனையில் ஸபாஷ் ஸபாஷ் என
சொக்கின ஸபையோருடன் தானும் சூழ
 
 
ச6
பரிமாறின கையோடு வெளி வந்து
பண்ணூரு முனிவோர் தொழுத கை பத்து
பாக்கியம் அதுவும் கை மேல் அது உமை
பார்த்து நாளாச்சு என உரை முடித்து
கறிகாயுடன் வெகு உரிமை கொண்டு முனி
கரமணைத்து கர கரவென்றித்து
காதலோடு அமர வைத்து அன்னம்
கனிவோடு பரிமாரின கரிவரதன்
 
 
ச7
ந்தனம் கொடுத்தது ஒரு வீடு
தாம்பூலம் அளித்ததொரு வீடு
வந்தனம் அளித்ததொரு வீடு
அதிதியை அழைத்ததொரு வீடு
ஸுந்தரமாகவும் பாட்டு கேட்டு உளம்
சொக்கினதானது ஒரு வீடு
துரிய வீடு அது பெரிய வீடு
த்வாரகை முழுவதும் ஹரி வீடு என்று
 
 
ச8
நீராடினதொரு வீடு
சிறுவரோடு போரடினதொரு வீடு
பிள்ளை போரடினதொரு வீடு
மனையாளுடனே பேசுவதொரு வீடு
ஏராளமாகின புலவருக்கெல்லாம்
இருகையும் போராது கொடுத்ததொரு வீடு
இங்குமொரு கண்ணன் அங்குமொரு கண்ணன்
இங்குமங்கும் ஒரு கண்ணன் என்ற ஒரு வீடு