gōkulatteruvinilē

Chenchuruṭṭi
 
Ādi
P
gōkulatteruvinilē – janma
kōtitavam sheidālum kāṇariyā mātavam
nāḍittavazhndu varudē – navaneeta nāṭṭiyamāḍi varudē
kumudam malarndu muzhumadi kāṇudu kozhikamalam alarndu kadir kāṇudu
amudam maṇandu engō pōhudu antarangamaṭṭum ingu āhudu
 
AP
vāri vahiḍeḍuttu malligai poocchooḍi vāriviṭṭudu cchāyakoṇḍai
vāriviṭṭadu cchāyakoṇḍai māmayil peeli adan aṇḍai
varishaiyāha tōraṇamaṇi kaṭṭi marakata maṇi muttāramadu kaṭṭi
irupura chooraṇa kuntalangaḷoḍu irum irum ena viḷaiyāḍu maṇichuṭṭi
darishana mura vehu lāvaṇyamāha tamāla talaiyalankāramadu kaṭṭi
tayiroḍu veṇṇaiyum uriyoḍu pālaiyum taṭṭi koṭṭi varum
paramēṭṭi idō eṭṭi
 
C1
vēdānta mozhiyinuḷ viḷaiyum parattuvam orukai
veṇṇaikku shonnapaḍi āḍum sarasattuvam
nādānta mōnattiḷ āḍum praṇavatvam
nāṇakkuzhal ishaikkum ānanda rasatvam
tātaka dhiri taiyya ena tāḷamiḍu taṇḍaiyoḍu naṭamāḍi
tayirukkoruvahai pālukkoru jati kaḍainda dadhi kaḍainda veṇṇaikkoru oru naṭanam
teetara vahuttu naṭanamāḍudu shenrorukāl kanrin pin ōḍudu
ādaravuḍan en nenjam puhundu attanaiyum koḷḷai koṇḍāhudu
 
C2
pashu veṇṇai tayir koṇḍa uri kaṭṭinārō
paramporuḷ tanaipiḍikka pori kaṭṭinārō
tashai mooḍum uḍal koḷ piravi eḍuttārō – illai
dāmōdaranukku māḷigai eḍuttārō
dishai parandu oḷi veeshum shengitarum oḷipayinra poruḷiduvō
teruparanda pudiyaḷaindazhahoḍu shiruvar aruhāḍi sheyal aṇindadō
ishai ezhuduḷai – tiranadu viḷangu kuzhal ēnda karamāhi ninṛadō – alladu
enadunadu ena pēshappaḍum māyaiyai iḷankanrākki oṭṭiyaṇaittadō
 
C3
endapporuḷ uvamai shonnālum adarkkumoru
ēṭramai karpikkum alankāram
antarangamellām vilaipēshi – koḷḷai koḷḷum
aḷavukkaḍangā oyyāram
chindittavarukellām tittikkum tēnaḍi
tittikkum tēnai minjum engaḷ perumānaḍi
antamihu tunbattai poruḷāha chooṭṭi
aṇḍattai maṇakka vaikkum engaḷ perumānaḍi
 
C4
nazhuvi vizhum kambaḷattai laghavamāha eḍuttu
nāgareegamāi aṇiyum azhahu – tanakku
ēzhu eerulaham vilai kāṇādu pōḍi
ēṭram teriyādaḍiyō – unakku
tozhum aḍiyavar tanakkummoru leelai
duṭṭar tamai azhikka oru leelai
sundaramihu oru gōpiyar shonna vaṇṇam
turu turuvena viḷaiyāḍum oru vēlai
kozhu kozhuvadanattellai vahuttidum
kuṇḍalangaḷukkōyāda vēlai
kunindu paḍam virinda kaḷiyan talai
naḍandadoru leelai nallavēḷai
 
C5
ettaṇai yōgiyarhaḷ maṇṇai irukkārō
engaḷ kaṇṇan kazhal paṭṭu munna
ittanai pērinuḷḷum bhākkiyam shilarukku
engaḷaiyyan eḍuttoru piḍi tinna
iḷankamalam – taḷam virindu vazhiyinil – ingumangum nōkkudu poruḷ enna
engēnum aḍiyārhaḷ kooviḍa adai irundaruḷakkānuvadō – oru chinna
vaḷam kaṇḍa kazhal vazhiyē tuḷḷiḍum pashunkanru varuvadō adumunna
vānarānavar poomalar tooviḍa mādhavayōgiyarānavar ēviḍa
 

 


Meaning
In the streets of Gokulam, here is a sight which even one who does penance for a million years cannot get. It comes dancing a dance of fresh butter!! Like the lily which blooms to see the moon, like the lotus blooming to see the sun, like the fragrance of the nectar that goes I know not where, so too my inner thoughts are centered ( on this spectacle).

On the hair that has been combed and tied into a bun, is a string of jasmine flowers and beside it a peacock feather. Wearing decorative bells tied in a row, pearl strings and emerald beads, a jewelled ornament on the hair line playfully swinging, a tamala leaf gracefully tied, he comes scattering the pots of milk and curd– that charming child – to see him so near .........

He is on the one hand the ultimate truth that is spoken in the Vedas and yet is the one who indulges in dalliance to get some butter. He is the Pranava that resides in music and yet is the blissful essence that plays the flute.

With jingling anklets that dance to a rhythm, a dance for milk, a dance for curd and yet another for butter, one leg runs after a calf while another leg steps with love into my heart and steals all of me.

Did they hang pots to store butter and curds or was it a trap to catch the supreme god? Did they take a birth with a body made of flesh or was it all just a palace for Damodaran (to occupy)?

Is he the meaning behind the glowing sun that shines in all directions? Or is he the one that played in the dust with other boys on the streets. Is he the hand that held skillfully the flute that emitted music? Or is he the one that controlled that calf – the possessiveness in everyone that is born of illusion and ego?

He is so beautifully dressed that whatever compared to it falls short. His charm steals all hearts. He is the sweet honey for those whose thoughts dwell on Him. He in fact surpasses the sweetest honey. He dispels the dark troubles and makes the world a fragrant place!

The way he catches with grace that slipping shawl is so beautiful that the fourteen worlds cannot be a fair exchange for it! The sports he enacts are numerous. He enacts a sport for the devotees and yet another to destroy the wicked. He dances to the tunes of a beautiful gopi. The dangling earrings that define the boundaries of his face are forever dancing (with all these sports). On the hood of the serpent kaliya, he danced – our good fortune.

How many sages became earth (mud) to be trampled by the feet of our Krishna! Of those some were so fortunate that they were part of the fistful (of mud) that our Lord ate. A tender lotus spreading its petals looks here and there. What is its intent? Is it seeking to bless some devotee calling out (to him). A foot (marked with circles going clockwise) is jumping around with a calf preceding him and the celestial beings showering flowers egged on by sages of great renown.

 

செஞ்சுருட்டி
 
ஆதி
கோகுலத் தெருவினிலே – ஜன்ம
கோடித்தவம் செய்தாலும் காணரியா மாதவம்
நாடித் தவழ்ந்து வருதே – நவனீத நாட்டியமாடி வருதே
குமுதம் மலர்ந்து முழுமதி காணுது கொழிகமலம் அலர்ந்து கதிர் காணுது
அமுதம் மணந்து எங்கோ போகுதுஅந்தரங்கமட்டும் இங்கு ஆகுது
 
அப
வாரி வகிடெடுத்து மல்லிகை பூச்சூடி வாரிவிட்டுது சாயக் கொண்டை
வாரிவிட்டது சாயக் கொண்டை மாமயில் பீலி அதன் அண்டை
வரிசையாக தோரணமணி கட்டி மரகதமணி முத்தாரமது கட்டி
இருபுறச் சூரணக் குந்தலங்களொடு இரும் இரும் என விளையாடு மணிச்சுட்டி
தரினமுற வெகு லாவண்யமாக தமாலத் தலையலங்காரமது கட்டி
தயிரொடு வெண்ணையும் உறியொடு பாலையும்தட்டி கொட்டி வரும்
பரமேட்டி இதோ எட்டி
 
ச1
வேதாந்த மொழியினுள் விளையும் பரத்துவம் ஒருகை
வெண்ணைக்கு சொன்னபடிஆடும் ஸரஸத்துவம்
நாதாந்த மோனத்தில் ஆடும் ப்ரணவத்வம்
நாணக்குழல் இசைக்கும் ஆனந்த ரஸத்வம்
தாதக திரிதைய என தாளமிடு தண்டையோடு நடமாடி
தயிருக் கொருவகை பாலுக்கொரு ஜதி ததி கடைந்த வெண்ணைக்கொரு நடனம்
தீதற வகுத்து நிருத்தமாடுது சென்றொருகால் கன்றின்பின் ஓடுது
ஆதரவுடன் என் நெஞ்சம் புகுந்து அத்தனையும் கொள்ளை கொண்டாகுது
 
ச2
சு வெண்ணை தயிர் கொண்ட உறி கட்டினாரோ
பரம்பொருள் தனைப் பிடிக்கப் பொறி கட்டினாரோ
சை மூடும் உடல் கொள் பிறவி எடுத்தாரோ-இல்லை
தாமோதரனுக்கு மாளிகை எடுத்தாரோ
திசை பரந்து ஒளி வீசும் செங்கதிரும் திங்களும் ஒளிபயின்ற பொருளிதுவோ
தெருபரந்த புதியளைந்தழகொடு சிறுவர் அருகாடி செயலணிந்த்தோ
சை எழுதுளை த்றனது விளங்கு குழல் ஏந்த கரமாகி நின்றதோ-அல்லது
எனதுனது என பேப்படும் மாயையை இளங்கன்றாக்கி ஒட்டியணைத்த்தோ
 
ச3
எந்தப் பொருள் உவமை சொன்னாலும் அதற்குமொரு
ஏற்றமை கற்பிக்கும் அலங்காரம்
அந்தரங்கமெல்லம் விலைபேசி கொள்ளை கொள்ளும்
அளவுக்கடங்கா ஒய்யாரம்
சிந்தித்தவருக்கெல்லாம் தித்திக்கும் தேனடி
தித்திக்கும் தேனை மிஞ்சும் எங்கள் பெருமானடி
அந்தமிகு இன்பத்தை பொருளாக்ச் சூட்டி
அண்டத்தை மணக்க வைக்கும் எங்கள் பெருமானடி
 
ச4
நழுவிவிழும்கம்பளத்தைலாவகமாய்எடுத்து
நாகரீகமாயணியும் அழகு – தனக்கு
ஏழுஈருலகம்விலைகாணாதுபோடி
ஏற்றம்தெரியாதடியோஉனக்கு
தொழும் அடியவர் தனக்குமொரு லீலை
துட்டர் தமையழிக்க ஒரு லீலை
சுந்தரமிகு ஒரு கோபியர் சொன்ன வண்ணம்
துறு துறுவென விளையாடும் ஒரு வேலை
கொழு கொழு வதனத் தெல்லை வகுத்திடும்
குண்டலங்களுக்கோயாத வேலை
குனிந்து படம் விரிந்த காளியன் தலை
நடந்த்தொரு லீலை – நல்ல வேளை
 
ச5
எத்தனை யோகியர்கள் மண்ணை இருக்காரோ
எங்கள் கண்ணன் கழல் பட்டு முன்ன
இத்தனை பேரினுள்ளும் பாக்கியம் சிலருக்கு
எங்களய்யன் எடுத்தொரு பிடி தின்ன
இளங்கமலம் தளம் விரிந்து வழியினில் இங்குமங்கும் நோக்குது பொருள் என்ன
எங்கேனும் அடியார்கள் கூவிட அதை இருந்தருளக் காணுவதோ- ஒரு சின்ன
வளம் கண்ட கழல் வழியே துள்ளிடும் பசுங்கன்று வருவதோ அது முன்ன
வானரானவர் பூமலர் தூவிட மாதவயோகியரானவர் ஏவிட