pōhaviṭṭu puram

Reetigowḷa
 
Tishra Tripuṭa
P
pōhaviṭṭu puram sholli tirivadellām
buddhiyum āhādaḍi idu
sattiyam āhādaḍi
punida māmayil irahumāḍavum
P N D M , ena kuzhal pāḍavum
kaṇishamāhavum āramāḍavum kaṇḍōr
manamellām kooḍa pōhavum
 
AP
nāga muḍimēloru naṭṭamiḍuvān enrum
nangaiyar manai shenru koṭṭamiḍuvān enrum
ēkavuruvāhi iṣhṭam pōlē tirindu
mōhamihavāhi oru muttamiḍuvān enrum
mundai pala pala vinaihaḷum aḍiyuḍan ēka
muttu nahaiyāha kottu malarāha
mukha azhahinil aham nehizha nehizha
mōha mihaivāhi
vanamidilē shenradum needānō
nāndānō kaṇṇan tānō
 
C
veḷḷi pallakkil ēri mēḷatāḷam adira
mēniyellām ponnahai minnena oḷira
meḷḷavē kaikkaṇai veṇṇai kalayam shēra
vēṇa tamizhmarai kaṭṭiyam koora
uḷḷamum kaḷḷamāhi uṭṭra iḍattil shēra
oyyāra kaṇṇan vazhi neiyyāru enṛu ōḍa
mundai pala pala vinaihaḷum aḍiyuḍan ēka
muttu nahaiyāha kottu malarāha
mukha azhahinil aham nehizha nehizha
mōha mihaivāhi
vanamidilē shenradum needānō
nāndānō kaṇṇan tānō
 


ரீதிகௌள
 
திச்ரத்ருபுட
போகவிட்டுப் புறம் சொல்லித் திரிவதெல்லாம்
புத்தியும் ஆகாதடி இது
ஸத்தியம் ஆகாதடி
புனித மாமயிலிறகு மாடவும்
பநிதமா எனக் குழலில் பாடவும்
கணி மாகவும் ஆர மாடவும் கண்டோர்
மனமெல்லாம் கூடப் போகவும்
 
 
 
அப
நாக முடிமேலொரு நட்டமிடுவான் என்றும்
நங்கையர் மனை சென்று கொட்டமிடுவான் என்றும்
ஏக வுருவாகி இஷ்டம் போலே திரிந்து
மோக மிகவாகி ஒரு முத்தமிடுவான் என்றும்
முந்தைப் பலபல வினைகளும் அடியுடன் ஏக
முத்து நகையாக கொத்து மலராக
முக அழகினில் அகம் நெகிழ நெகிழ
மோக மிகைவாகி
வனமிதிலே சென்றதும் நீ தானோ
நான் தானோ கண்ணன் தானோ
 
வெள்ளிப் பல்லக்கில் ஏறி மேள தாளம் அதிர
மேனி யெல்லாம் பொன்னகை மின்னென ஒளிர
மெள்ளவே கைக்கணை வெண்ணை கலயம் சே
வேண தமிழ்மறை கட்டியம் கூற
வுள்ளமும் கள்ளமாகி வுற்ற இடத்தில் சே
ஒய்யார கண்ணன் வழி நெய்யாறு என்று ஓட
முந்தைப் பலபல வினைகளும் அடியுடன் ஏக
முத்து நகையாக கொத்து மலராக
முக அழகினில் அகம் நெகிழ நெகிழ
மோக மிகைவாகி
வனமிதிலே சென்றதும் நீ தானோ
நான் தானோ கண்ணன் தானோ