gambheera naḍaiyōḍu

Ānandabhairavi
 
Ādi
P
gambheera naḍaiyōḍu vandān - tiru
kalyāṇa maṇtapattē ninrān
karamalar valattinai uddhavan tānga
kārikaiyar manamellām kādalil ēnga
tiraikaḍal shoozhbhuvi sheitavam ōnga
tēḍi vanda kooṭṭamellām vazhi viṭṭu neenga
 
AP
vampavizh malar shooḍum mangaiyarhaḷ onrāi
vāitirandu gowri kalyāṇamē pāḍa
ambalavāṇar pangiluraibhavaḷ
azhuttam tiruttamāha vaibhōgamē pāḍa
 
C-MK
ānandamāha tumburuvum nāradarum
angaiyil chāmaram tannalē pōḍa
angirunda veeṇaiyai akrooran eḍuttu
ānandabhairavi rāgattaipāḍa
gānamum gāndhāram izhumenru
kalam koṇḍa balarāman kaikāṭṭi pāḍa
kai niraiya pooveḍuttu gandharuvar pōḍa
kārikaiyar ovvonrāi kalandishaiyum pāḍa
 

 


Meaning
He walked majestically and stopped at the marriage hall. His right hand was resting on Uddhava and the hearts of maidens yearned for (him). The penance of the earth had borne its fruit. The crowd which had gathered parted to give him way.

All the maidens who had assembled there sang “gowrikalyanam” in chorus. While the wife of Shiva, Gowri herself, sang felicitations.

Tumburu and Narada joyfully wielded the whisks while Akroorar picked up a veena and played Anandabhairavi while Balarama gestured to him to elongate the gandhara. The Gandharvas strew flowers and many women joined in the singing.

 


ஆனந்தபைரவி
 
ஆதி்
கம்பீர நடையோடு வந்தான் - திரு
கல்யாண மண்டபத்தே நின்றான்
கரமலர் வலத்தினை உத்தவன் தாங்க
காரிகையர் மனமெல்லாம் காதலில் ஏங்க
திரைகடல் சூழ்புவி செய்தவம் ஓங்க
தேடி வந்த கூட்டமெல்லாம் வழிவிட்டு நீங்க
 
அப
வம்பவிழ் மலர் சூடும் மங்கையர்கள் ஒன்ராய்
வாய்திரந்து கௌரி கல்யாணமே பாட
அம்பலவாணர் பங்கிலுரைபவள்
அழுத்தம் திருத்தமாக வைபோகமே பாட
 
ச-மகா
ஆனந்தமாக தும்புருவும் நாரதரும்
அங்கையில் சாமரம் தன்னாலே போட
அங்கிருந்த வீணையை அக்ரூரன் எடுத்து
ஆனந்தபைரவி ராகத்தை பாட
கானமும் காந்தாரம் இழுமென்று
கலம் கொண்ட பலராமன் கைகாட்டிப்பாட
கை நிறைய பூவெடுத்து கந்தருவர் போட
காரிகையர் ஒவ்வொன்றாய் கலந்திசையும் பாட