mānē avartānē

Ābhōgi
 
Roopakam
P
mānē avartānē varavahai irukkudu shonnēn
vārāda kāraṇam ārāya pōi vanda
 
AP
gānāmuda kuzhal tēnāi ishaikinṛa
kaṇṇan inguvarum vaṇṇam onṛu sholvēn
kādoḍu kātuṛu kēḷāi rāsa
kalavaramidilē maranda kanṛuḍan varum pashu onṛinai
kayiraṇaindirukkinṛēn pārāi oru
kaṇamāhilum iṇaipiriya manamānadu
initēḍavum kaninduruha parandu
varuvāraḍi tēḍiyē ōḍi
 
 
 
 
 
 
 
C
maraimunivōr sheiyyum mādhavam enṛālum
mādhavan sheivadu aḍamē ānāl
mandai pashuvōḍu kanṛinam shoozhndālō
mannanukku iruppiḍamē – yamunai
turaitanilē pashum shōlaiyiḍaiyilē
tondam enṛāḍuvār naṭamē anda
kalavaramidilē maṛanda tēḍiyē ōḍi
 
 
 
 
 
 


ஆபோகி
 
ரூபகம்
மானே அவர்தானே வரவகை இருக்குது சொன்னேன்
வாறாத காரணம் ஆராயப் போய் வந்த
 
அப
கானாமுதக் குழல் தேனாய் இசைக்கின்ற
கண்ணன் இங்குவரும் வண்ணம் ஒன்று சொல்வேன்
காதொடு காதுற்றுக் கேளாய் ராஸக்
கலவரமிதிலே மறந்த கன்றுடன் வரும் பசு ஒன்றினை
கயிறணைந்திருக்கின்றேன் பாராய் ஒரு
கணமாகிலும் இணைபிரியா மன மானது
இனிதேடவும் கனிந்துருக பறந்து
வருவாரடி தேடியே ஓடி
 
மறைமுனிவோர் செய்யும் மாதவம் என்றாலும்
மாதவன் செய்வது அடமே ஆனால்
மந்தைப் பசுவோடு கன்றினம் சூழ்ந்தாலோ
மன்னனுக்கு இருப்பிடமே - யமுனைத்
துறைதனிலே பசும் சோலை யிடையிலே
தொந்தொம் என்றாடுவார் நடமே அந்த
கலவரமிதிலே மறந்த - தேடியே ஓடி