endappaḍi

Kalyāṇi
 
Ādi
P
endappaḍi ānālum shollikkoḷḷaḍi mānē enakkadu inbam tānē
innishaiyoḍu kuzhaloodi māḍōṭi engum tirinda aiyanaiyum
ennuḷam koṇḍavan nilai enṛu enṛum arinda ennaiyum shērtu
 
 
AP
andamihu malar shooḍum nandakumāranaiyum
indapaḍi uṛavāḍum endanaiyum shērttukkoṇḍu
 
C
ārukkellām achchappaḍa vēṇumō avar kooḍa
aḍimaiyum ānārenṛāl shollattōṇumō
pērukkenṛa shāstiramum perum perum purāṇamum aiyan
perumaiyai kēṭṭirundum
oorukkadu neediyānāl unakkēdu vāyō nee
oruttarum tuṇai illaiyēl pidarṭṛi koḷvāyō
shāṛillāda pēi karumbai shakkarai enbāyō
swāmi manam terindāl tāmasam sheivāyō
 
 
 
 
 
 
 

 


Meaning
In whatever way you look at it and comment my friend, I am happy about it; to have been united with the one produces wonderful music with his flute and the one who wanders around with cows.

The son of Nandagopan (who wears beautiful flowers) and I are in a relationship.

It cannot be said that one has become a slave of somebody for whom you have a great respect. The sacred texts and epics have talked about his eminence and the village has accepted him. You don't have company as only you are lamenting to yourself? Would you call the false sugar-cane as sweet? Will you delay (accepting him) if you know his heart?

 


கல்யாணி
 
ஆதி
எந்தப்படி ஆனாலும் சொல்லிக்கொள்ளடி மானே எனக்கது இன்பம் தானே
இன்னிசையோடு குழலூதி மாடோட்டி எங்கும் திரிந்த அய்யனையும்
என்னுளம் கொண்டவன் நிலை என்று என்றும் அறிந்த என்னையும் சேர்த்து
 
அப
அந்தமிகு மலர் சூடும் நந்தகுமாரனையும்
இந்தபடி உறவாடும் எந்தனையும் சேர்த்துகொண்டு
 
ஆருக்கெல்லாம் அச்சப்பட வேணுமோ அவர் கூட
அடிமையும் ஆனாரென்றால் சொல்லத்தோணுமோ
பேருக்கென்ற சாஸ்திரமும் பெரும் பெரும் புராணமும்
அய்யன் பெருமையை கேட்டிருந்தும்
ஊருக்கது நீதியானால் உனக்கேது வாயோ நீ
ஒருத்தரும் துணை இல்லையேல் பிதற்றி கொள்வாயோ
சாறில்லாத பேய் கரும்பை சக்கரை என்பாயோ
ஸ்வாமி மனம் தெரிந்தால் தாமஸம் செய்வாயோ