ellām gurunāthan

Suraṭi
 
Khaṇḍa Tripuṭa
P
ellām gurunāthan karuṇai – tavam
eṇṇiya eṇṇamum paṇṇiya puṇṇiyam – kaṇṇan
vaṇṇamalarpadam naṇṇiya tiṇṇam
 
 
AP
allāduṛaviḍam nēsham – tavam
āhādu maṛaittiḍum pāsham – nāmam
shollā dur guṇattin āvēsham – attanaiyum
 
MK
turatti enai aṛam uṇartti haripadam nirutti nirutti
manattil niruttivaittavan
 
C
andamihu hariguṇam pāḍuvadum anda
ānandattil aḍiyārhaḷ kooruvadum anda
chintanaiyil enai marandāḍuvadum uḍan
dēvaki bālanuḍan rāsam ōḍuvadum
MK
tiramihu maṛaimaṇanda shollānadu nilaiyoḍu poruḷāha ninṛadum
teeyavinai – maṛa mihuttavinai – janma sheyal maṛandavinai ānavai shenṛadum
amudam kashanda – attanai initta vāṛāi ārāvamudan hari nāmam uṇarndadum
aruḷoḍu kalandu tānahi – ninṛadum āṇavamalam ahanṛadum – gnyānam uṇarndadum
 
 
 

 


Meaning
It is all due to the grace of the great Master – my thoughts and the good deeds have brought me close to the feet of Krishna.

Unworthy relationships, familial ties that prevent deep meditation, reluctance to utter the name of God – all these were driven out as I realized the true path to salvation by affirming Hari in my heart.

Singing the praise of Hari, listening in delight to what the devotees speak of Him, forgetting myself in the dance of bliss and just being in the company of Devaki's son – (all due to the grace of the great Master)

He is the word that permeates the vedas and the true substance behind everything. He chases away the sins of birth, actions and bad deeds. He is so sweet that in comparison even elixir is bitter. Realising the importance of Hari made me lose my ego and achieve true knowledge… (all due to the grace of the great Master)

 


சுரடி
 
ஆதி
எல்லாம் குருநாதன் கருணை தவம்
எண்ணிய எண்ணமும் பண்ணின புண்ணியமும் கண்ணன்
வண்ண மலர் பதம் நண்ணிய திண்ணம்
 
அப
அல்லாதுறவிடம் நேம் தவம்
ஆகாது மறைத்திடும் பாசம் நாமம்
சொல்ல துர் குணத்தின் ஆவேம் அத்தனையும்
 
மகா
துரத்தி எனை அறம் உணர்த்தி ஹரிபதம் நிறுத்தி நிறுத்தி
மனத்தில் நிறுத்தி வைத்தவன் (எல்லாம்)
 
 
அந்தமிகு ஹரிகுணம் பாடுவதும் அந்த
ஆனந்தத்தில் அடியார்கள் கூறுவதும் அந்த
சிந்தனையில் என்னை மறந்தாடுவதும் உடன்
தேவகி பாலனுடன் ராஸம் ஓடுவதும்
 
 
மகா
திற மிகு மறை மணந்த சொல்லானது நிலையோடு
பொருளாக நின்றதும் தீய வினை மற மிகுத்த வினை
ஜன்ம செயல் மறந்த வினை ஆனவை சென்றதும்
அமுதம் கந்த அத்தனை இனித்தவாறாய் ஆராவமுதன்
ஹரிநாமம் உணர்ந்ததும் அருளொடு கலந்து தானாகி
நின்றதும் ஆணவமலம் அகன்றதும் ஞானம் உணர்ந்ததும்