aiyan oorvalam vandān

Ānandabhairavi
 
Ādi
P
aiyan oorvalam vandān
akhila ulahum paramānandakkaḍalāḍi vinaiyōḍiḍa kaṇ-
 
AP
meiyellām aṇi paṇiyānadu minna
vēda ghōṣhangaḷ muraiyōḍu pinna
sheiyyum antarangakkurumbuhaḷ enna
terindirundum āhādenṛu jāḍaihaḷ paṇṇa
teru veediyō idu chinnadu enna drṣhṭi dōṣhangaḷ
varādu ōyādu naṇṇa
 
 
 
 
 
C
rambai tilōttamai mēnakai oorvashi
aḍavu piḍikka enṛu iḍamonṛu nāḍa
attai minjuhinra engaḷ annai alankāramām
attaikkaṇḍa iḍattinil ellōrum kooḍa
varam tarum suraroḍu māmunivar palarum
vāzhi vāzhi kaṇṇā enṛu maṇṇadira pāḍa
vazhi vazhi enṛu sholli yānaippaḍai kooḍa
māmunivar nāradarum veeṇai uṛaipōḍa
 
 
 
 
 
 
 

 


Meaning
The Lord came in a procession to rid the world of its sins and to rejoice.

The body glittered with ornaments. Vedas were being chanted as he indulged in mischievous pranks even as he pleaded with his eyes not to reveal (the culprit). The street he came in a procession was narrow. (I pray that) No evil eye will fall on him.

Ramba, Menaka, Thilothama and Urvasi sought a place to dance. His mother was decked more than the dancers and everyone assembled there to watch the spectacle. Devas and sages blessed Krishna. Way was cleared for the elephants and Narada played on his Veena.

 


ஆனந்தபைரவி
 
ஆதி
அய்யன் ஊர்வலம் வந்தான்
அகில உலகும் பரமானந்த கடலாடி வினையோடிட கண்(ண)
 
அப
மெய்யெல்லாம் அணி பணியானது மின்ன
வேத கோஷங்கள் முறையோடு பின்ன
செய்யும் அந்தரங்கக் குறும்புகள் என்ன
தெரிந்திருந்தும் ஆகாதென்று ஜாடைகள் பண்ண
தெரு வீதியோ இது சின்னது என்ன திருஷ்டி தோஷங்கள்
வராது ஓயாது நண்ண
 
ரம்பை திலோத்தமை மேனகை ஊர்வசி
அடவு பிடிக்க என்று இடமொன்று நாட
அத்தை மிஞ்சுகின்ற எங்கள் அன்னை அலங்காரமாம்
அத்தைக் கண்ட இடத்தில் எல்லோரும் கூட
வரம் தரும் ஸுரரோடு மாமுனிவர் பலரும்
வாழி வாழி கண்ணா என்று மண்ணதிர பாட
வழி வழி என்று சொல்லி யானைப் படை கூட
மாமுனிவர் நாரதரும் வீணை உறைபோட