āyiramdān shollaḍi

Khamāch
 
Mishra Chāpu
P
āyiramdān shollaḍi aiyyan
antarangam aṛivēnē
kuṛaiyēnō mānē - kuṛai kooṛēnē - mānē
 
AP
pōyum pōyum undan buddhikku paṭṭadu
rāsarasam tānō
neeyum nānum onṛāi nenjam viṭṭu shella
nēram idu tānō
 
 
C
veṇṇai uṇṇādirundāl maṭṭum
veeram mihundirukkum
vidhuran tandadu tōlō
pazhamō enṛu purindurukkum
maṇṇai uṇḍadāl anṛō
mandam mihundirukkum 
 
 
MK 
mandahāsamāhiya punnahaiyāhiya madi tarum
nilavinil en mukhamāhiya
kumudam malarndirukkum mangaiyar
aṇiyishai innēram mādhavanadu
puhazh pāḍiḍa mandākini mundāhiya
shentāmarai malarndiḍum nee
 
 
 
 
 

 


Meaning
You can say it a thousand times but I know his inner secrets. Why the complaints dear friend, I will not say anything against him.

Of all the things what you felt was only an erotic love. Is this the time to exchange confidences?

If he had not consumed lots of butter, perhaps he would have been valourous. (He would have had the sense to realise) what Vidhuran gave was just the peel and not the fruit. But he ate earth and so his senses have been rendered dull.

I am the lily which bloomed on seeing the charming smile on his moon-like face You are the lotus which bloomed on the banks of the river Mandakini even as the jewellery worn by the women jingle as though in praise of Madhavan.

 


கமாச்
 
மிச்ர சாபு
ஆயிரம் தான் சொன்னாலும் ஐயன்
அந்தரங்கம் அறிவேனே
குறையேனோ மானே - குறை கூறேனே - மானே
 
அப
போயும் போயும் உந்தன் புத்திக்கு பட்டது
ராஸரஸம் தானோ
நீயும் நானும் ஒன்றாய் நெஞ்சம் விட்டு செல்ல
நேரம் இது தானோ
 
வெண்ணை உண்ணாதிருந்தால் மட்டும்
வீரம் மிகுந்திருக்கும்
விதுரன் தந்தது தோலோ
பழமோ என்று புரிந்திருக்கும்
மண்ணை உண்டதால் அன்றோ
மந்தம் மிகுந்திருக்கும்
 
 
மகா
மந்தஹாஸமாகிய புன்னகையாகிய மதி தரும்
நிலவினில் என் முகமாகிய
குமுதம் மலர்ந்திருக்கும் மங்கையர்
அணியிசை இன்னேரம் மாதவனது
புகழ் பாடிட மந்தாகினி முந்தாகிய
செந்தாமரை மலர்ந்திடும் நீ