āyiram shollaḍi

Pantuvarāḷi
 
Roopakam
P
āyiram shollaḍi mānē ivan
antarangam arivēnē
āraṇa muṛai vazhi kāraṇam aṛivadum
pooraṇan ivan tanai chōran enṛu nee
 
 
AP
tāyiḍam shonnadu veeṇē veṛum
tandiram sheidu ninṛānē chinna
vāyaḷavu veṇṇait tandu teerāmalē inda
mādarashi munnam vandu pōdellām ninṛōmē
 
 
C
maṇaimēl maṇai vaittu vārittinṛa veṇṇai
vāyilē kāivadin munnam
vandu annai munnirundu talaippinnal
vārikkoḷhirānē kaṇṇan
kaiyum meyyumāha kaṭṭi shumandingu
kāṭṭināl anṛō vaṇṇam - ippō
kaḷḷappārvaiyil uḷḷam pōnadum
mella vizhippadu vēṇum namakkinnum
 
 
 

 


Meaning
You may give a thousand excuses but I know his true colours. Calling him a thief to his mother is a waste as I know that he is the end that the vedas search for.

He played a simple trick by showing that he stole only a small ball of butter when we came to complain to his mother. Actually he had climbed on two wooden boards to hog all the butter but stands innocently before his mother combing his hair, even before the butter in his mouth dried up. And when we catch him in the act and bring him to show his mother, he steals our heart by throwing a mischievous glance at us and we blink helplessly.

 


பந்துவராளி
 
ரூபகம்
ஆயிரம் சொல்லடி மானே இவன்
அந்தரங்கம் அறிவேனே
ஆரண முறை வழி காரணம் அறிவதும்
பூரணன் இவந்தனை சோரன் என்று நீ
 
அப
தாயிடம் சொன்னது வீணே வெறும்
தந்திரம் செய்து நின்றானே சின்ன
வாயளவு வெண்ணை தந்து தீராமலே இந்த
மாதரசி முன்னம் வந்து போதெல்லாம் நின்றோமே
 
மணைமேல் மணை வைத்து வாரித் தின்ற வெண்ணை
வாயிலே காய்வதின் முன்னம்
வந்து அன்னை முன்னிருந்து தலைப் பின்னல்
வாரிக் கொள்கிறானே கண்ணன்
கையும் மெய்யுமாக கட்டி சுமந்திங்கு
காட்டினால் அன்றோ வண்ணம் - இப்போ
கள்ளப் பார்வையில் உள்ளம் போனதும்
மெல்ல விழிப்பது வேணும் நமக்கினும்