ashaindāḍum mayil

Click
Simhēndramadhyamam
 
Ādi
P
ashaindāḍum mayil onṛu kāṇum nam
azhahan vandān enṛu sholvadupōl tōṇum
 
AP
ishaiyārum kuzhal koṇḍu vandān inda
ēzhēzh piṛavikkum inbanilai tandān
dishaitōṛum niṛaivāha ninṛān enṛum 
tihaṭṭāda vēṇu gānam rādhaiyiḍam eendān
 
 
 
MK
engāhilum emadiṛaivā iṛaivā
en mananiṛai aḍiyavariḍam
tangu manattuḍaiyān aruḷ
pongu muhattuḍaiyān oru padam vaittu
maṛu padam tookki ninṛāḍa  mayilin
iṛahāḍa makarakkuzhaiyāḍa madivadanamāḍa
mayakku vizhiyāḍa malaraṇihaḷāḍa malar mahaḷum
pāḍa idu kanavō nanavō ena mananiṛai
munivarum mahizhndu koṇḍāḍa
 
 
 
 
 
 
 
C
ashaipōḍum āvinangaḷ kaṇḍu inda
adishayattē shilai pōlē ninṛaduvum uṇḍu
nijamāna sukham enṛu onṛu irundāl
neeḷulahil idayanṛi vēreduvum anṛu
ishaiyārum gōpālan inṛu ninṛu
ezhundezhundu naṭamāḍa edir ninṛu radhaipāḍa (engāhilum...ashaindāḍum)
 

 
 
 
  

 


Meaning
When we see a dancing peacock, it would seem that a handsome boy made an appearance.

With the music of his flute, he brought joy to all life in this birth and beyond. He encompassed everything and everywhere. And he presented Radha with the divine music from his flute.

He lives in the hearts of those who constantly chant His name. He is the one with the kind face. As he dances with one foot raised, the peacock feather flutters, the fish-shaped ear-rings dangle, the beautiful face moves, the enchanting eyes twinkle, the flower garlands sway, a beautiful woman (Radha) sings and the sages rejoice wondering whether this was all just a dream!

Cows stop grazing and stand still, wondering at the scene. If there is joy in this world, it cannot be anything but this. As Radha sings, Gopala produces wonderful music and dances.

 


ஸிம்ஹேந்த்ரமத்யமம்
 
ஆதி
சைந்தாடும் மயில் ஒன்று காணும் ‐ நம்‐
அழகன் வந்தாரென்று சொல்வது போல் தோணும்
 
அப
சையாரும் குழல் கொண்டு வந்தான் ‐ இந்த ‐
ஏழேழ் பிறவிக்கும் இன்ப நிலை தந்தான்
திசைதோரும் நிறைவாக நின்றான் என்றும் ‐
திகட்டாத வேணு கானம் ராதையிடம் ஈந்தான்
 
மகா
எங்காகிலும் எமதிறைவா இறைவா
என மனநிறை அடியவரிடம்
தங்கு மனத்துடையான் அருள்
பொங்கும் முகத்துடையான்! ஒரு பதம் வைத்து
மறுபதம் தூக்கி நின்றாட மயிலின்
இறகாட மகரக்குழையாட மதிவதனமாட
மயக்கு விழியாட மலரணிகளாட மலர்மகளும்
பாட இது கனவோ நனவோ என மனநிறை
முனிவரும் மகிழ்ந்து கொண்டாட
 
சைபோடும் ஆவினங்கள் கண்டு இந்த
அதியத்தே சிலைபோலே நின்றதுவும் உண்டு
நிஜமான ஸுகம் என்று ஒன்று இருந்தால்
நீளுலகில் இதையன்றி வேறெதுவும் அன்று
சையாரும் கோபாலன் இன்று நின்று ‐
எழுந்தெழுந்து நடமாட எதிர் நின்று ராதை பாட  (எங்காகிலும்... அசைந்தாடும்)