alai pāyudē

Kānaḍā
 
Ādi
P
alaipāyudē kaṇṇā en manam miha
alaipāyudē un ānanda mōhana vēṇugānamadil
 

AP
nilai peyarādu shilai pōlavē ninṛa
nēramāvadaṛiyāmalē miha vinōdamāna muraḷeedharā en manam
 

C
teḷinda nilavu paṭṭapahalpōl eriyudē 
dikkai nōkki enniru puruvam neriyudē
kaninda un vēṇugānam kāṭṭril varuhudē
kaṇgaḷ shoruhi oru vidamāi varuhudē
 
MK
kaditta manattil uṛuti padattai enakku aḷitu mahizhta vā – oru
tanitta vanattil aṇaittu enakku uṇarchi koḍuttu muhizhta vā
kanaikaḍal alaiyinil kadiravan oḷiyena iṇaiyiru kazhal enakkaḷitta vā
kadaṛi manam uruha nān azhaikkavō idara mādaruḍan nee kaḷikkavō
idu tahumō idu muṛaiyō idu dharmamtānō – kuzhal oodiḍum
pozhudu āḍiḍum kuzhaihaḷ pōlavē manadu vēdanaimihavoḍu
 

 


Meaning
 
 
My heart is restless Kanna, on listening to the enchanting music emanating from your flute.

I stand transfixed listening to the divine music and do not realize even the passage of time.

The full moon is burning me up as though it is the mid-day sun. I search for you and look towards where you are. The music from your flute comes wafting with the breeze. And I go into a trance.

Please come here and delight me by giving me a place in your heart. Come alone into a forest to embrace me and give me fulfillment.

You had decked me with a pair of bangles which shone like sunlight glistening on the dark waves of the sea (as a promise to marry me)

Do you want me to cry my heart out even as you dally with other women? Is this fair? My heart trembles (in pain) like the ear-rings which dangle when you play the flute.

 


கானடா
 
ஆதி
அலைபாயுதே கண்ணா! என் மனம் மிக
அலைபாயுதே உன் ஆனந்த மோகன வேணு கானமதில்
 
அப
நிலைபெயராத சிலை போலவே நின்ற
நேரமாவதறியாமலே மிக வினோதமான முரளீதரா என் மனம்
 
தெளிந்த நிலவு பட்டப்பகல் போல் எரியுதே
திக்கை நோக்கி என்னிரு புருவம் நெளியுதே
கனிந்த உன் வேணுகானம் காற்றில் வருகுதே
கண்கள் சொருகி ஒரு விதமாய் வருகுதே
 
 
மகா
கதித்த மனத்தில் உறுத்தி பதத்தை எனக்கு அளித்து மகிழ்த்த வா - ஒரு
தனித்த வனத்தில் அணைத்து எனக்கு உணர்ச்சி கொடுத்து முகிழ்த்த வா
கனைகடலலையினில் கதிரவன் ஒளியென
இணையிரு கழலெனக் கனித்த வா
கதறிமனமுருக நான் அழைக்கவோ இதர மாதருடன் நீ களிக்கவோ
இது தகுமோ ‐ இது முறையோ‐ இது தருமம் தானோ - குழலூதிடும்
பொழுது ஆடிடும் குழைகள் போலவே மனது வேதனை மிகவொடு